Cảnh báo: hình ảnh theo sau là hình ảnh thực hoặc đồ họa của phá thai gây ra và có thể gây sốc cho sự nhạy cảm của bạn.
.: Phá thai bằng phương pháp mổ lấy thai.
Bé gái 24 tuần tuổi này bị rách ra khỏi bụng mẹ qua mổ lấy thai. Đó là quy trình tương tự được sử dụng để sinh mổ, chỉ trong trường hợp này, đứa trẻ còn lại để chết.
Em bé 19 tuần tuổi này đã bị ngộ độc và đốt cháy bởi dung dịch muối đậm đặc được đưa vào nước ối của người mẹ.
Em bé 8 tuần tuổi này đã bị giết bởi một máy hút bụi mạnh mẽ đã phá hủy hoàn toàn nó.

.: Phá thai do giãn và nạo.
.: Phá thai bằng cách sinh một phần (thủ tục trong đồ họa).
| Bạn là số khách truy cập: |
...Me siento desesperada...
Hoy en día mi hijo tendría 12 años, por miedo a mis padres perdí a mi más preciado hijo. Hoy lo escribo casi llorando porque no llego a embarazarme, ya tengo casi 35 años. Hoy en día sólo lo llevo dentro de mí, quizás para no hacer sufrir a mi querido esposo. Tenemos un trabajo muy saturado que nos mantiene muy ocupados, pero la gente te mata porque te preguntan por qué no hay hijos y evado esas preguntas. Me siento desesperada y lo escribo a ocultas. Hice de todo y nada y esto no se lo puedo contar a nadie como lo estoy contando.
...¡necesito ayudaaaa…!, ¡no me quiero morir!...
Yo quisiera saber con respecto al aborto, yo lo hice y de verdad ¡siento un miedo terrible!, lo hice hace 1 mes más o menos y ahora las consecuencias: me siento distinta, de vez en cuando (inter-diario) me bajan chorros de sangre y ahora en la noche me vino un chorro caliente que ni lo sentí, porque uno a veces suele sentir cuando le baja, pero esta vez nada, lo sentí ya cuando me había manchado, ¡necesito ayudaaaa…!, ¡no me quiero morir!, ¡que alguien me ayude por favorrrrrrr! ¡ojalá me escriban, estoy desesperada!, ¡no sé qué hacer!
...no hay excusa que valga para matar una vida...
Qué horror! ¿cómo pueden haber médicos abortistas en el mundo? no entiendo cómo se les puede hacer tan fácil matar una vida, cómo nosotras las mujeres no pensamos, ¿acaso no les duele saber que están matando a su propio hijo? palabra de Dios que no entiendo a las mujeres que hacen esto, no tienen perdón de Dios, ¿por qué cuando tenemos hijos con amor los cuidamos tanto y cuando salen producto de una violación pensamos en morir o matar a nuestro hijo? les voy a contar una experiencia que me pasó y se llama así: dolor, felicidad, duelo y conformidad.
Me sentí la peor persona del mundo.
Tengo 20 años, mi nombre es Tatiana, estoy estudiando en universidad. Estuve embarazada hace 8 meses, tenía mi enamorado, cuando me enteré que estaba embarazada el miedo me invadió porque estoy en la universidad, mi padre no lo entendería. Una parte de mí se sentía confundida, el día que fui al doctor a realizarme la prueba, estaba nerviosa, sentí algo dentro de mi, lo sentí, fue la primera vez que lo sentí, sentí su corazoncito latiendo rápidamente como si quisiera que yo no me enterara que estaba ahí.
…estoy viviendo una muerte en mi conciencia…
Tengo 14 años de edad. Hace unos 6 meses, si no me equivoco, cuando tenía 13 años, quedé embarazada de mi novio, en mi primera relación. Mis padres no me dejaban tener novio, pero sin embargo, no me importó y tuve uno a escondidas de ellos. Cuando quedé en embarazo no supe qué hacer, soy apenas una niña. Le mencioné sobre esto a una buena amiga, ella me dijo que podría abortar, yo le dije que era lo correcto. Fui a un hospital y me dijeron que tenía que ir con un mayor de edad para poder hacer la succión.
Si te atreves a enseñar, no dejes de aprender.
…estoy viviendo una muerte en mi conciencia…
Tengo 14 años de edad. Hace unos 6 meses, si no me equivoco, cuando tenía 13 años, quedé embarazada de mi novio, en mi primera relación. Mis padres no me dejaban tener novio, pero sin embargo, no me importó y tuve uno a escondidas de ellos. Cuando quedé en embarazo no supe qué hacer, soy apenas una niña. Le mencioné sobre esto a una buena amiga, ella me dijo que podría abortar, yo le dije que era lo correcto. Fui a un hospital y me dijeron que tenía que ir con un mayor de edad para poder hacer la succión.
...no te arrepientas como lo hago ahora yo...
Primero los quiero felicitar pues es un buen espacio para que las y los jóvenes reflexionen sobre el tema. Yo tenía 23 años cuando quedé embarazada de una relación de 5 años, pensé que me apoyaría, pues nos íbamos a casar, pero al contrario, me pidió que abortara y el miedo que sentía en ese momento por no terminar mi carrera, me hizo aceptar. Así que acudimos a un médico amigo de él y lo hicimos. Al final de todo, no hubo boda, pues ya vivía con otra.
...ya no puedo tener hijos...
Leyendo los reportajes del aborto, debo decir que soy una más de las que se sometió a uno, todo por no querer tomar mi responsabilidad, esto me ha traído muchas consecuencias de salud y vivo cada día con una gran culpa, a pesar de que de esto ya pasaron 3 años. Solamente sé que todas las mujeres tenemos derecho a realizar con nuestro cuerpo lo que queramos, pero cuando hay una vida de por medio, hay que pensarlo muy bien. Yo ya no puedo tener hijos y sólo le pido a Dios su perdón.
Desde ese momento no soy feliz...
Hola amigas... Voy a compartir lo que me pasó: estuve enamorada de un hombre que no valía la pena, pero que para mí lo era todo... hasta que salí embarazada y sólo tenía 19 años y él me dijo que abortara... Y yo lo hice porque ambos estábamos estudiando y él me dijo que no le perjudique en sus estudios. Y lo hice y ese momento para mí era normal. Pero cuando fui al doctor ahí empezó mi calvario: aborté de 2 meses... Y al ver cómo estaba en pedacitos su cuerpecito, me puse a llorar... y en ese momento pensé que mi vida ya no tenía sentido... y desde ese momento no puedo ser feliz.
...Dios jamás nos abandona...
Me gustaría compartir con ustedes la serie de sucesos que me han hecho pensar que Dios jamás nos abandona. Estoy embarazada con solo mes y medio. Al darme cuenta de eso, lo primero que pensé fue en abortar, pues mi relación no es estable y mi situación económica y familiar tampoco. Primero acudí a un médico, el cual me dio un precio bastante alto por practicarme el legrado; empecé a conseguir el dinero, en cuanto lo tuve, fui a ver al médico decidida a abortar y ¿cuál fue mi sorpresa? que había salido fuera de la ciudad.























